เรื่องมันมีอยู่ว่า.....

การหันเหชีวิต ครั้งสำคัญของ ผม นาย วรวุฒิ วรรณประสาท ผู้ซึ่ง เคยเป็นนักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์ แต่กลับมาต้อง กลายเป็นสิบตรีหน้าใหม่ ซึ่งเป็นการพลิกชีวิต จากหน้ามือ เป็น หลังแหวน -_-a

จะบอกว่ามันไม่เข้ากับการดำเนินชีวิตของผมเลยก็ไม่ใช่ซะทั้งหมด เพราะยังมีบางสิ่งที่ผมชอบกับการเป็นทหาร นั่นก็คือ "เท่+อดทน" และผู้คนต่างก็ต้องคิดอยู่เสมอว่า ทหารคือผู้ที่มีวินัย เพราะฉะนั้นจะ ลุก นั่ง เดิน เหิน ก็ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ นั่นคือสิ่งที่น่าเบื่อ (ตอนใส่ชุดอ่อน)

แต่ในทางตรงกันข้าม ก็รู้สึกดี เพราะว่ามี สาวๆ มองมาเยอะ ไม่ได้เจ้าชู้นะแค่รู้สึกดีนิดหน่อย (เค้าคงมองแล้วนึกในใจว่า _ล่_ดีเหมือนกัน :-o) แต่สำหรับผมแล้วหละก็ รู้สึกภูมิใจที่ฝ่าฟันอุปสรรคมาได้ เหงื่อหยดเป็นปี๊ปๆ แต่ก็ไม่มีเท่ากับเหงื่อของ คุณพ่อ คุณแม่เรา ที่ท่านเหนื่อย มาเพื่อเรา คิดแค่นั้นแหละครับทุกคน เราก็จะมีกำลังใจหรือ พลังที่จะทำได้ทุกสิ่งทุกอย่าง

อีกสิ่งหนึ่งที่ประสบพบเจอ ณ ที่ กองร้อยจระเข้ ของผม นั่นก็คือ "กระเทย"นั่นเอง พวกเธอจะขับรถมาจอด ณ ที่กองร้อย ตอนดึกๆ แล้วร้องเรียก เวร ยาม ซึ่ง กำลังเข้าเวรอยู่ขณะนั้น ซึ่งทุกคนก็คงจะเข้าใจกันดี คุณเธอก็จะร้องเรียก ว่า " เธอๆ ลงมาสิ " แค่นั้นแหละครับ มันเป็นเหมือนกับการจุดประกาย ในความคิดของ เหล่าทหารหาร ที่จากบ้านเรือน แฟน หรือ เมีย และลูก มาเป็นเวลาแรมเดือน ย่อมจะมีความเหงาเปล่าเปลี่ยวใจ เป็นธรรมดา

สำหรับเสียงเรียกนั้น มันเป็นเสียงเรียกที่เกือบจะเป็นเสียงผู้หญิง และรูปร่างที่ สามารถสะกดใจ คนที่จิตอ่อนได้ ก็จะมีคนถูกเซ่นสังเวย กับพวกเธอ ไปได้ประมาณหนึ่ง ซึ่งถ้าสิบเวรรู้เรื่องแล้ว ทั้งกองร้อยไม่มีใครยอมรับ ก็จะต้องถูกซ่อมกันหมดแน่นอน( ซ่อม = โดนทำโทษ ทุกวิธีที่ทำให้เหนื่อย และอ่อนล้า)

นี่ไม่ใช่แค่มรสุมแรกของการเข้าเป็นนักเรียน เพราะยังมีการใส่ร้ายป้ายสีที่คล้ายหนังไทยบ้างก็เป็นการทำโทษที่ไม่มีเหตุหล แต่ก็เป็นการสร้างความแข็งแกร่งให้พวกเราเหล่าทหารหาญทั้งหลาย ซึ่งจะกล่าวต่อไปในหัวข้อการซ่อมแบบต่างๆซึ่ง ดูเหมือนว่าจะไม่โหด แต่ก็ใช่ได้เลยทีเดียวครับ





edit @ 2007/06/01 14:33:55

Comment

Comment:

Tweet

สู้ๆๆน่ะค่ะ อยากรู้จังว่าทำไมเปลี่ยนจากหนุ่มวิว่ะมาเปน ทหารอ่า ตอบด้วยน๊าถ้าว่าง

#9 By ศิรินทรา (112.142.84.110) on 2009-07-18 10:52

เมลผมนะครับ jedaivu@hotmail.com
ขอเมล์หน่อยดิ

#7 By ฝัน (118.174.224.11) on 2008-03-26 11:59

แล้วนี่เสร็จพวกเธอรึเปล่า...
ย่อหน้าแรกนี่มันเหมือนคำโปรยปกหลังหนังสือนิยายเกาหลีเลยอ่ะ
แหมๆ ว่าจะเม้นต์คนแรกนะเนี่ย
อดเลยอ่ะ
ยินดีต้อนรับสู่บ้านเอ็กซทีนนะ แล้วจะมาเยี่ยมบ่อยๆจ้ะ
ว้าว บลอคคนในเครื่องแบบ อิอิ
add ไว้อ่านดีกว่า
จะได้รู้ว่าเขาซ่อมกันยังไง แล้วจะกลับมาอ่านอีกนะคะ สนุกดี
เป็นอีก 1 ประสบการณ์แปลกๆที่ไม่เคยสัมผัสจ้ะ หุหุ

#3 By Duckie on 2007-06-01 14:33

มันอีกมุมมองหนึ่งของชีวิตที่ไม่เคยได้เจอนะ เพิ่มสีสันให้กับชีวิต

อดทนต่อไปนะ


อนาคตผู้พันอยู่อีกไม่ไกลเกินเอื้อมคะ

#2 By อ้อนแอ้น on 2007-06-01 14:32

มันอีกมุมมองหนึ่งของชีวิตที่ไม่เคยได้เจอนะ เพิ่มสีสันให้กับชีวิต

อดทนต่อไปนะ


อนาคตผู้พนอยู่อีกไม่ไกลเกินเอื้อมคะ

#1 By อ้อนแอ้น on 2007-06-01 14:32